Ramazan’ın yirmi üçüncü günü. Emlakta sık duyduğum bir cümle vardır: “Çok çalışıyorum.” Gerçekten de öyledir. Telefonlar, görüşmeler, gösterimler… Gün doludur. Ama bazen dolu olmak, doğru olmak değildir. Çünkü hız tek başına değer üretmez. Yanlış yönde hız sadece daha hızlı yorulmak demektir.
Ramazan’ın yirmi ikinci günü. Satış biter. Dosya kapanır. Para hesabına geçer. Ama bir şey kalır. İsmin. Emlakta çoğu insan satış konuşur. Komisyon konuşur. Prim konuşur. Ama asıl mesele başka. İnsanlar senin adını duyunca içlerinden ne geçiyor? Danışmana Açık Söyleyeyim Bir müşteri seninle
Ramazan’ın yirmi birinci günü. Oruç insana bir şey öğretir: Her istediğini hemen yapmamak. Susarsın. Beklersin. Sabredersin. Ve fark edersin ki çoğu dürtü, birkaç dakika sonra zaten geçer. Emlakta ise en pahalı hatalar tam burada yapılır. Bir telefon gelir. Bir müşteri baskı yapar. Bir alıcı “s
Ramazan’ın yirminci günü. İlk günler heyecanlıdır. Niyet yüksektir. Disiplin tazedir. Sonra yorgunluk başlar. Emlakta da aynısı olur. Yeni başlayan danışman coşkuludur. Yeni ofis açan broker enerjiktir. Yeni yatırım yapan heveslidir. Ama mesele başlamak değil. Mesele devam etmek. Danışmana Sö
Ramazan’ın on dokuzuncu günü. Oruç sana bir şeyi öğretir: Her şeyi kontrol edemezsin. Açlığı kontrol edemezsin. Saatin akışını hızlandıramazsın. İftarı öne alamazsın. Ama tepkini kontrol edebilirsin. Emlakta da mesele tam bu. Piyasa düşer. Faiz artar. Talep azalır. Portföy bekler. Ve çoğu insa
Ramazan’ın on sekizinci günü. Açken insan her şeyi yemek ister. Ama yiyemez. Çünkü sınır vardır. Ölçü vardır. Emlakta da benzer bir açlık var. İş açlığı. Komisyon açlığı. Fırsat açlığı. Ve çoğu kişi önüne gelen her şeye atlar. “Bu da olur.” “Bunu da alayım.” “Bunu da kaçırmayayım.” Sonra ne o
Ramazan’ın on yedinci günü. Sahurdan sonra bir sessizlik olur. Telefon çalmaz. Mesaj düşmez. Dünya yavaştır. O saatler temizdir. Norm şu: “Gün içinde hallederim.” “Birazdan ararım.” “Öğleden sonra bakarım.” Gün başlar. Mesajlar gelir. Bildirimler artar. Bir bakmışsın gün bitmiş. Ve sen aslında
Ramazan’ın on altıncı günü. Oruç insana bir şeyi öğretir: Her dürtüye anında cevap vermemeyi. Satışta da en pahalı refleks, hemen cevap verme isteğidir. Müşteri der ki: “Bu fiyat yüksek.” Ve danışman hemen savunmaya geçer. “Ama bakın metrekare…” “Bölge çok primli…” “Başka yerde bulamazsınız…” O
Ramazan’ın on beşinci günü. Serinin yarısındayız. Bugün sabrı yeniden konuşacağız. Ama bu kez daha ileri bir seviyede. Norm şu: “Yetki almak zor.” “Münhasır portföy piyasada zor yürür.” “Başkasına da versin, ne olacak?” Kolay olanı seçmek caziptir. Tersyüz edelim. Münhasır portföy sabır ister.
Ramazan’ın on dördüncü günü. Affetmek denince çoğu insan başkasını düşünür. Oysa bazen affetmen gereken kişi sensin. Norm şu: “Tam olacakken olmadı.” “Beni oyaladı.” “Zamanımı çaldı.” “Bir daha kimseye güvenmem.” Kaçan müşteri zihinde büyür. Tersyüz edelim. Takılı kalmak, görünmeyen bir maliyet
