Ramazan’ın on üçüncü günü. Tevazu denince çoğu insan zayıflık anlar. “Geri planda kalmak” gibi… Norm şu: “Ben en iyisiyim.” “Bu bölgede benden iyisi yok.” “Ben bu işi çözdüm.” Güçlü görünmek caziptir. Tersyüz edelim. Mükemmellik iddiası, bilinçaltında şüphe üretir. Psikolojide buna benzer bir
Ramazan’ın on ikinci günü. İtidal, ölçüdür. Aşırıya kaçmamaktır. Norm şu: “Bu portföy kesin satılır.” “Bu fiyatı kimse kaçırmaz.” “Bu alıcı yüzde yüz alır.” Kesinlik dili rahatlatır. Ama risklidir. Tersyüz edelim. Aşırı özgüven, analiz tembelliğidir. Davranışsal iktisatta bir kavram var: Aşırı
Ramazan’ın on birinci günü. İhlas, gösterişten arınmaktır. Yaptığını alkış için değil, doğru olduğu için yapmaktır. Emlakta norm şu: “Sosyal medyada görünmezsem iş gelmez.” “Her satışı paylaşmalıyım.” “Başarıyı duyurmazsam değerim anlaşılmaz.” Görünürlük önemli. Ama görünürlük ile gösteriş ayn
Gıybet sadece birinin arkasından konuşmak değildir. İtibar üzerinden kazanç üretmeye çalışmaktır. Emlakta norm şu: “Müşteri zaten başka danışmanla çalışıyordu…” “Onlar işi bilmiyor.” “O fiyat yanlış.” “Ben olsam öyle yapmazdım.” Rakip anlatılıyor. Kendin değil. Şimdi ezberi bozalım. Rakibini k
Kul hakkı deyince çoğumuzun aklına para gelir. Oysa hak sadece para değildir. Bilgi de haktır. Risk de haktır. Gerçek de haktır. Emlakta norm şu: “Bu detayı şimdi söylemeyeyim.” “Bu riski çok büyütmeye gerek yok.” “Satış olsun, sonrasına bakarız.” Satış odaklı zihin kısa yolu sever. Ama kısa yol
Zekât, kazancın içinden pay vermektir. Ama ortada kazanç yoksa, neyin payını vereceksin? Emlakta norm şu: “Komisyon düşük.” “Müşteri çok pazarlık yaptı.” “Piyasa zaten kötü.” Herkes geliri konuşuyor. Kimse değeri konuşmuyor. Şimdi tersine bakalım. Kazanç sebep değildir. Sonuçtur. Değer üretmed
Ramazan’ın yedinci günü. Şükür denince çoğu insan pasiflik anlar. “Olana razı olmak” gibi… Norm şu: “Bende doğru bölge yok.” “Bende güçlü portföy yok.” “Benim çevrem zayıf.” “Benim şansım yok.” Sürekli eksik konuşulur. Tersyüz edelim. Şükür, azla yetinmek değildir. Elindekini değersizleştir
Ramazan’ın altıncı günü. İsraf denince akla yemek gelir. Artan tabaklar, çöpe giden nimetler… Ama emlakta en büyük israf yemek değil, enerjidir. Norm şu: “Ne gelirse alalım. Portföy portföydür.” Fiyatı sorunlu mu? Olsun. Yetki zayıf mı? Olsun. Satma ihtimali düşük mü? Olsun. Nasıl olsa ilan koy
Ramazan’ın beşinci günü. Oruç sana bir şeyi öğretir: İstediğin şeye hemen ulaşamamak. İftarı beklersin. Sabredersin. Zamanı gelince ödül gelir. Norm şu: “Yeter ki satış olsun.” Komisyon düşük mü? Olsun. Portföy zayıf mı? Olsun. Fiyat sorunlu mu? Olsun. Yeter ki bugün para girsin. Tersyüz edeli
Ramazan’ın dördüncü günü. Oruç sadece yememek değildir. Dikkatini de terbiye etmektir. Norm şu: “Ben çok çalışıyorum.” Telefon açık. WhatsApp açık. Instagram açık. Portallar açık. Grup mesajları akıyor. Gün dolu. Ama sonuç yok. Tersyüz edelim. Çok meşgul olmak, üretken olmak değildir. Dağılmış
